Jak słusznie zauważa ojciec Maciej Zięba, Caritas in veritate zachęca do poszukiwania trzeciej drogi. Obszerne i niezwykle liczne fragmenty krytykujące liberalizm pojawiają się niemal w każdym rozdziale, często w towarzystwie opinii wskazujących interwencję państwa jako czynnik gwarantujący sprawiedliwy podział dóbr we współczesnych społeczeństwach. Sugestia, że „ostatecznie chodzi o pewną konkretną i głęboką formę demokracji ekonomicznej” (38) , określona przez ojca Macieja Ziębę jako niejasna, jest w moim przekonaniu zupełnie zrozumiała na tle poglądów przedstawianych w całej encyklice.