Dawno, dawno temu, za siedmioma

lasami i siedmioma morzami był pewien

kraj, w którym nie było podatków,

rząd nie wtrącał się do gospodarki i na

skutek tego wybuchł najsławniejszy kryzys

gospodarczy świata, który trwał bez mała

dziesięć lat i pośrednio przyczynił się do wybuchu

II wojny światowej. Potem pojawił się

książę John Maynard Keynes i politycy kierujący

się jego ekonomią, którzy uratowali

świat swoim programem interwencjonizmu

gospodarczego i wyrwali go z macek ekonomicznych

liberałów.

Lubiłem bajki, kiedy byłem mały. Potem

dorosłem i zacząłem czytać książki naukowe.

Jedną z nich jest praca matematyka i ekonomisty

Murraya Newtona Rothbarda (1926-

1995) Wielki Kryzys w Ameryce (2010), która

obala mit leseferystycznego źródła kryzysu

za lat trzydziestych. Rothbard przekonująco

pokazuje, jak prezydenci Coolidge oraz Herbert

Hoover przygotowali grunt pod New Deal

Roosevelta i byli bezpośrednio odpowiedzialni

za wytworzenie sztucznego boomu w sektorze

inwestycyjnym. Rząd był republikańsk