Zagłada dokonuje się na naszych oczach. Umiera technokratyczny ordnung zbudowany na wątłym fundamencie iluzji władzy nad naturą, a wraz z nim oddaje ducha złudzenie, jakoby współczesny człowiek mógł osiągnąć spełnienie na obranej przez siebie drodze. Coraz częściej występujące zjawisko frustracji i poczucia braku sensu życia – dotykające, co znamienne, zwłaszcza młodzież – nie daje się już zatuszować dobrobytem czy nachalnie wulgarną rozrywką, ani też zbyć „naukowymi” wyjaśnieniami, o których niemocy opowiedzieć mógłby każdy psychoterapeuta. Aż dziw, że społeczeństwo nie dostrzegło dotychczas, iż prawdziwe wytłumaczenie najbardziej trapiących nas problemów – a w konsekwencji także ich rozwiązanie – jest od dawna na wyciągnięcie ręki.