Lewica.pl o Pressjach

Nasz recenzent zaczyna swój tekst tak: "Kwartalnik Pressje to pismo młodych krakowskich awangardowych konserwatystów, którzy często starają się podrzucać nowe idee konserwie starej i mniej awangardowej. A to oryginalną interpretacją pism papieskich, a to nawoływaniem do nadejścia... nowego średniowiecza".

Potem jest jednak mniej lukru. "Stalin? Proszę jest Stalin. Trochę Marksa? Jest i Marks, choć to - jak pisze Marek Przychodzeń - raczej popłuczyny po... Arystotelesie. I tak. To "ten" Marek Przychodzeń, który "na lewicy" stał się znany za sprawą Jasia Kapeli i blogowych wpisów o rozpraszającym działaniu damskich spodni. Jest wreszcie i lewicowiec, z którym toczy się rozmowa. Tyle, że jakiś dziwny. Zapewne taki z krakowskiej piwnicy, w której spotykają się studenci i piszą wiersze, które później drukują w Pressjach. Takie na przykład: nie pracujemy - widać po stroju/ dyni górnicy, pojęć korsarze/ póki nam nie brak jadła, napoju/ sieć! wolontariat! bezpłatne staże!" [...] Z większością artykułów da się polemizować jedynie na zupełnie jałowym - przynajmniej zdaniem lewicowca, któremu robotnicy nie śmierdzą - abstrakcyjnym, filozoficznym poziomie".

Następnie Tomasz Borejza poddaje krytyce tekst Katarzyny Salwy o modelu opieki społecznej w Szwecji.

"Jednak da się tam znaleźć i coś dobrego. Co? Przede wszystkim przegląd lektur przygotowany przez redaktorów "Nowego Obywatela" Krzysztofa Wołodźkę i Remigiusza Okraskę". Nasz recenzent konkluduje: "Pozostaje powtórzyć [...] zejdźcie na ziemię i wszystkim tym, którzy chcą się dowiedzieć, jak młoda prawica wyobraża sobie lewicę, mimo wszystko polecić trudną lekturę".